In Mama

Voor de tweede keer borstvoeding – mijn ervaring

Voeden, borstvoeding

Voeden, borstvoedingVanaf het moment dat ik zwanger werd van Maren heb ik borstvoeding willen geven, als het mogelijk was. Het leek me zo mooi en puur en het meest logische voor mij, ik wilde er in elk geval mijn best voor doen! Tijdens een bijeenkomst over borstvoeding leerde ik dat het bijna altijd wel kan, maar dat het niet per se makkelijk is in het begin. Vastberaden was ik in elk geval!

En toen werd Maren geboren en eigenlijk hapte ze direct goed aan. Die stap was in elk geval gezet! Toen we uit het ziekenhuis kwamen stond er een kraamhulp voor me klaar die veel ervaring had met borstvoeding en me goed hielp. Ook was er een goede lactatiekundige beschikbaar vanuit de kraamzorg, ik heb een paar keer telefonisch consult met haar gehad. Helaas bleef Maren afvallen, het duurde te lang voor de boel op gang kwam. Na een paar dagen hebben we een zware kolf gehuurd en ben ik gaan kolven. En kolven. En kolven. Ik weet niet hoeveel uur ik aan dat ding heb doorgebracht, maar na elke voeding kolfde ik, het was vaak niet veel, en dat gaven we aan Maren middels fingerfeeding (klein spuitje met melk in haar mondje, naast mijn pink). Hierdoor heb ik haar uiteindelijk niet hoeven bijvoeden met kunstvoeding! Langzaam maar zeker begon het allemaal wat beter te lopen en na 3 weken heb ik de zware kolf teruggebracht en een ‘gewone’ elektrische kolf gekocht. Zeker in de beginperiode heb ik veel gehad aan de website en facebookpagina van La Leche League. Deze borstvoedingsorganisatie kan helpen met min of meer alle vraagstukken omtrent het voeden, maar ook kolven en bewaren van borstvoeding.

Maren in wiegje
Baby Maren

Gelukkig heb ik geen ellende gehad als borstontstekingen of spruw, korte tongriempjes of dergelijke dingen. Dat maakt zoveel uit! Ik hoor en lees zoveel nare verhalen om me heen, geen wonder dat je dan snel ervoor kiest om er mee te stoppen. Wat dat betreft heb ik soort van geluk gehad. De eerste week vond ik het aanhappen vreselijk. Dat doet echt even zeer, mijn mantra was dan ook: ‘het is geen wee, het is geen wee’. Ook was ik dankbaar voor PureLan (tepelzalf van Medela, heel fijn want hoef je niet af te wassen voor een nieuwe voeding en werkt goed) en de hydrogel pads. Die werken verkoelend en verzachtend en had ik ook hard nodig. Maar na een week was de pijn eigenlijk over en ging het vrij goed, op die productie na dan.

Ik heb me werkelijk suf gekolfd om een voorraadje op te bouwen maar ook vooral om mijn productie op gang te houden. Ik heb altijd net genoeg gehad om Maren tevreden te kunnen houden en uiteindelijk heb ik haar 8 maanden volledig van borstvoeding kunnen voorzien, waarvan ik 5 maanden ook weer aan het werk was. Mijn kolfopbrengst was nooit echt geweldig, maar nam steeds meer af. Na die eerste 8 maanden ben ik dan ook eerst 1 flesje melk op de opvang gaan vervangen voor kunstvoeding, later werden dat er 2 en uiteindelijk had ik helemaal geen gekolfde melk meer (ik heb tot ongeveer 11 maanden gekolfd, omdat ik nog wel aan de borst wilde voeden zo langs als mogelijk). Aan de borst drinken lukte eerst nog wel, maar ook dat nam steeds meer af. Uiteindelijk heb ik met 14 maanden de laatste keer gevoed, alleen in de avond deed ik het nog in die periode. Toen dat voor steeds meer frustratie bij Maren zorgde ben ik er helemaal mee gestopt. Het duurde te lang eer de melk kwam, het was gewoon klaar.

Wellicht vind je 14 maanden lang, wellicht vind je het kort. Ik kreeg na 3 maanden al de vragen: Wanneer ga je stoppen? Is het nog niet genoeg geweest? Als ze tandjes krijgt, stop je toch wel? Ik heb eigenlijk die vragen genegeerd en gedaan waar ik me goed bij voelde. Zo heb ik ook geen moeite gehad met het voeden in het openbaar, maar nog steeds is het iets wat ik wel altijd discreet zal doen. Ik heb nooit een tijd aan borstvoeding gehangen, van tevoren mezelf geen ‘doel’ opgelegd maar altijd gedacht: ik zie wel waar het schip strandt.

En toen werd Olivier geboren, voor mij geen twijfel; ik zou weer borstvoeding gaan geven. Ik vond het wel spannend, hoe het deze keer zou gaan. Ik hoopte op meer en een betere productie zonder al te veel omhaal. Olivier werd geboren en ook hij hapte direct goed aan! Super fijn! Ook leek de productie eigenlijk op dag 1 al op gang te komen, we hoorden hem echt al snel slikken. De 2e nacht wilde hij niet drinken. Ik heb toen toch maar even de verloskundige gebeld voor advies. Zij zei: als je nog een kolf hebt, probeer wat melk op te vangen en geef hem dat. Daarna meteen de borst, hij snapt dan dat hij beloond wordt voor zijn werk. En dat werkte, na die nacht heb ik dat ook niet meer hoeven te doen. Zijn luiers waren ook prima dus dat ging eigenlijk heel goed!

Foto: Klik-Klak fotografie

Toen Olivier 3 dagen oud was werd ik opgenomen in het ziekenhuis met kraamvrouwenkoorts (klik hier om dat terug te lezen). Uiteraard ging hij mee en we hadden een eigen kraamkamer. Niet alleen ik, maar ook hij werd goed in de gaten gehouden. Hij dronk nog steeds goed maar was wel meer dan 7% afgevallen, al was zijn gewicht voor de 2e dag op rij stabiel. Omdat de verpleegkundigen ook hoorden dat hij goed dronk (door het slikken), hoefden we niet in te grijpen. Waren wel rare dagen hoor, ik was toch wel goed ziek maar tegelijk was Olivier nog zo klein en had me hard nodig! Achteraf is het ook best wel in een roes voorbij gegaan. De dag daarna was zijn gewicht wat toegenomen, dus dat was super. Alleen… vonden ze hem ook best wel aan de gelige kant. Zijn bilirubinewaarden werden gecheckt en die waren te hoog. Vanaf dat moment moest hij 24 uur ‘onder de lampen’, maar om zijn systeem goed door te spoelen moest er ook elke 3 uur gevoed worden. De kinderarts wilde dat hij 60ml per keer binnenkreeg (wat ik vrij veel vond voor een baby van nog geen week oud, maar goed, alles wat nodig was voor zijn gezondheid). Dat betekende in de praktijk dat hij gewogen werd, aan de borst, en dan weer gewogen. Als hij minder dan 60 gram was aangekomen na het voeden werd er voeding bijgegeven. Die 60 haalde ik eigenlijk geen enkele keer. Hij viel zeker ’s nachts gewoon in slaap of hij was niet wakker te krijgen. Ik kolfde tussendoor maar de opbrengst was nog niet zo geweldig. Dus kreeg hij wat kunstvoeding voor het restant van de mililiters die nodig waren. Waar ik bij Maren absoluut nog niet aan de kunstvoeding wilde, er stond zelfs een vriendin klaar met extra moedermelk mocht het nodig zijn, had ik het nu gewoon geaccepteerd. Ik was te moe om vaker te kolven en Olivier had het nodig; dus gewoon doen. De volgende dag waren zijn waarden wat gezakt maar uiteindelijk heb ik dit tot ons ontslag, 3 dagen later, vol moeten houden.

Olivier 4 maanden oud

Eenmaal thuis ben ik gewoon weer op verzoek gaan voeden. Zijn gewicht was al toegenomen in het ziekenhuis en ook de dagen na thuiskomst groeide hij gewoon door. Ik had ook daadwerkelijk zoogcompressen nodig en voelde een toeschietreflex opkomen, dat had ik bij Maren eigenlijk zelden gehad. Dus eigenlijk is mijn wens uitgekomen; zonder extra kolven, los van in het ziekenhuis, is mijn productie goed op gang gekomen en kan ik Olivier vrij makkelijk voeden. Soms moet ik wat extra trucs uit de kast halen, inmiddels is de ‘rugby-houding’ 1 van mijn standaard voedhoudingen geworden. Deze week heb ik wel last van een kleine ontsteking in mijn borst gehad. Gelukkig geen koorts gekregen, maar wel een pijnlijke plek! Ik ben heel erg dankbaar dat ik minder hard heb hoeven werken voor een goede productie en dat het deze keer zoveel makkelijker gaat dan bij Maren. Ik zou ook bijna niet weten hoe je dat zou moeten doen met een tweede. Voeden kost op zichzelf al tijd en als je dan nog na elke voeding extra moet kolven al helemaal! Nog iets anders waar ik deze week mee te kampen kreeg: Olivier weigerde de borst uit het niets. Bijna 24 uur heeft hij alleen gekolfde melk gedronken, wellicht door de warmte of door iets anders. Maar zo plotseling als hij niet meer dronk, dronk hij daarna wel weer gewoon. Je staat dan toch even te kijken, maar ik ben blij dat het weer gewoon goed gaat!

Olivier groeit als kool, ik ben blij dat ik weer volledig kan voeden. Tot wanneer? Geen idee, tot wanneer het op is of tot wanneer ik beslis dat het goed is geweest. Voorlopig gaan we zo verder!

Share Tweet Pin It +1

You may also like

Unisex babykleertjes

De leukste unisex babykleertjes!

Posted on 01/29/2018

Previous PostMidweek in Hof van Saksen - photo diary
Next PostIk wil een fitte mama worden! - deel 2

No Comments

Leave a Reply